9 dagen op rij: kou, wind en doorzetten

Negende dag op rij en schema van 6 keer 1 uur 20

Zo, dat was alweer een lange dag. De negende op rij eigenlijk. We hielden het schema aan van 6 keer 1 uur en 20 minuten lopen op een dag. Dat is te merken, want de lijven worden toch wel een beetje moe. Iedereen was echt helemaal bek af toen we hier aankwamen op deze kampplek, kampplek 23. Het was op zich weer een supermooie dag. Het mooie weer houdt nog steeds aan, maar daarmee ook de koude. De foto bij je blog is van de tweede pauze, rond 11 uur ’s ochtends. Daar zie je dat het nog min 18 is. Dat is behoorlijk pittig.

Kou, handen en de nooit aflatende wind

Dat is ook een van de dingen die hier best wel lastig zijn. We hebben het daar van de week over gehad: wat vinden we nou moeilijk eraan om hier te zijn. Voor de een is dat bijvoorbeeld ’s ochtends de slaapzak uitkomen als het zo verschrikkelijk koud is. En dan met die koude handen en koude vingers je tent moeten afbreken. Zeker als het er ook nog bij waait, is er gewoon geen enkele handschoen waarmee je een klein beetje kunt werken die je vingers echt warm houdt. Dus het is gewoon even ellende en doorbikkelen om ’s ochtends vanuit je slaapzak op je ski’s te komen. Voor de ander is dat bijvoorbeeld de wind. De eigenlijk nooit aflatende wind, en waar je je hier letterlijk nergens voor kunt verstoppen, behalve als je in je tent zit. Die wind begint ook een beetje z’n tol te eisen op onze gezichten. Want ook al draag je de hele dag een gezichtsmasker, je hebt altijd een beetje vocht van het uitademen en ook een klein beetje een natte neus en snot achter dat gezichtsmasker. Met die niet aflatende wind begint iedereen een beetje korstjes op z’n neus te krijgen. Het is eigenlijk bijna niet te voorkomen dat dat met de wind en de kou nog een klein beetje geïrriteerd raakt.

Weersvoorspelling en mogelijke rustdag

Die wind zou maandag al wat harder gaan waaien, maar dat is nu gelukkig verschoven naar dinsdag. Dat betekent dat we nog twee dagen hebben om goed gas te geven. Als de voorspelling zo blijft zoals die nu is, zou het zomaar eens kunnen dat we dinsdag helemaal niet op pad gaan en dat we een dag in onze tent blijven zitten. Dat zou op zich ook niet zo heel erg zijn om wat extra uit te rusten, want dit is al de negende dag op rij dat we dit schema aanhouden. Iedereen is echt wel bek af, maar niemand wil eigenlijk een rustdag houden zolang het zo hartstikke mooi weer is. Dan willen we gewoon zoveel mogelijk kilometers maken.

Slaaptekort en een powernap in de vierde pauze

Maar je merkt, ik heb zelf bijvoorbeeld de afgelopen nachten niet zo heel goed geslapen. Acht uur slaap is eigenlijk heilig tijdens een expeditie, omdat je dat echt nodig hebt om te herstellen, omdat je zo hard aan het werk bent. Ik voelde vanochtend dat me dat echt een beetje begon op te breken. Ik had weinig balans en het was vanaf de tweede shift al echt worstelen om bij te blijven. Ik was zo moe dat toen we in de vierde pauze stopten voor de noodle break en ik heel even op mijn slee ging liggen om mijn rug wat te strekken, dat ik spontaan in slaap ben gevallen. Daar heb ik ter plekke, in de zon en wind en kou, een kwartiertje een powernap gedaan. Daarna werd ik eigenlijk echt als iemand anders wakker, heb ik snel wat noodles naar binnen gekropt, en de vijfde en de zesde shift gingen echt als een tierelier. Daar zie je ook maar weer hoe belangrijk het is om goed te slapen. Dus ik ga het ook niet te lang maken en zo meteen snel mijn bedje in kruipen, om hopelijk wat beter te slapen en morgen goed te pas te zijn.

Wolkenfront en zebra-landschap op de ijskap

Wat nog wel mooi is om te vertellen, is dat die weersverandering vandaag werd aangekondigd door een soort van front met wolken, met schapenwolkjes ervoor. Dat gaf een heel mooi schouwspel op de ijskap. Doordat het landschap een beetje glooiend is, met een beetje sastrugi erin, en die wolken voor de zon langs drijven, wordt het een soort zebra-landschap dat de hele tijd verandert van zon naar schaduw. Het was gewoon een supergaaf schouwspel om naar te kijken. Met de frisse moed van de powernap heb ik echt genoten van de vijfde en de zesde shift, die normaal gesproken een beetje met hangen en wurgen gaan.

Windrichting en vooruitkijken naar morgen

We gaan zien wat het morgen wordt. Het zou langzaam wel iets winderiger moeten worden. We hebben nu eindelijk een keer de wind in elk geval van schuin opzij, nog niet van achter, maar misschien komt dat nog. We gaan het zien.