Expeditie Groenland: 23 km op de ijskap in recordtijd

Een ijskoude ochtend en een sterke dag

Wauw, wat een fantastische dag het vandaag was. In de ochtend was het ijzig koud met een beetje wind erbij. Toen de zon opkwam, werden de sastrugi kleiner, de wind werd minder en de zon won aan kracht, en werd het een heerlijke dag om in te lopen. De wind die er was, was oostenwind. We lopen naar het oosten, dus dat betekent dat we hem vol tegen hadden. Daar hebben we het grootste gedeelte van de dag weinig last van gehad. Het team was echt on fire vandaag. De twee noordste dames die vlak bij ons kamp hadden gemaakt, waren iets eerder op dan wij. We zijn in een parallelle baan, waarschijnlijk op ongeveer dezelfde koers, langs hen geskied en hebben nog een keer gezwaaid. Het was net als de intercity die dit slottrein inhaalt.

Tempo en terrein van de ijskap

Het tempo lag vandaag genadeloos hoog, ruim 3 kilometer per uur. Terwijl we aan het lopen waren, dacht ik dat dat toch hartstikke weinig is. Maar je moet je voorstellen dat we nog steeds een slee van 55 kilo achter ons aan hebben en dat we nog steeds omhoog gaan. Je moet je de ijskap van Groenland voorstellen als het kontje van een omgekeerd ei. Point 660, waar we begonnen zijn, ligt op 660 meter hoogte. In het midden van de ijskap, of iets na het midden, is het 2500 meter hoog. Als je je het kontje van het ei voorstelt, zie je dat het aan de zijkanten wat steiler is dan bovenop. Dat klopt en dat kunnen we ook heel goed merken. We hebben nu veel meer uitzicht. We kunnen echt kilometers en kilometers ver kijken, in plaats van alleen die ronde horizon voor je waar geen einde aan lijkt te komen. Elke keer als je dacht: als ik daar boven ben, dan kan ik iets zien, bleef die ronding doorgaan. Nu zie je duidelijk dat het echt afvlakt.

Recordafstand en veranderende omstandigheden

De sastrugi worden dus ook wat lager, die windduinen die in de sneeuw worden gemaakt. Het was gewoon hartstikke lekker lopen. We hebben een recordafstand neergezet van ruim 23 kilometer. De laatste shift hebben we niet helemaal afgemaakt, omdat de wind behoorlijk begon aan te trekken. Dat hadden we verwacht en het was ook voorspeld, maar we hadden verwacht dat dat ruim anderhalf uur eerder zou gebeuren. Dus het was echt een cadeautje dat we zo lang door konden. Toen de wind echt begon aan te trekken, zijn we vrij snel gestopt, omdat iedereen overdag wel wat bezweet was geraakt. Als je dan die koude wind tegen hebt, raak je snel onderkoeld. Zeker omdat iedereen moe werd en het tempo iets lager werd. Daarom hebben we besloten om het voor vandaag een dag te noemen en snel ons kamp op te zetten.

Sporen volgen en even ontspannen

In zekere zin was het een soort perfecte dag. Halverwege de dag vonden we oude sporen van een van de andere teams. Daardoor konden we even lekker meters maken en om ons heen kijken en genieten van waar we waren. In plaats van steeds bezig te zijn met taken: de eerste probeert koers te houden, de tweede let op de tijd, en de achterste controleert de koers en stuurt bij waar nodig. Je bent eigenlijk altijd aan het werk. Door het spoor van een ander team te volgen, zolang het nog niet helemaal weggewaaid was — zij zijn hier gisteren langs gekomen — konden we gewoon lekker meters maken en even echt relaxen en genieten. Dat was helemaal top.

Twee minpunten en zorgen als gids

De enige twee minpuntjes van de dag waren ten eerste dat we het niet met het volledige team deden en dat er iemand gemist wordt. Ten tweede maakte ik zelf als gids vanochtend een verkeerde beweging bij het opruimen van de tent, waardoor het me een beetje boven in de rug is geschoten. Daardoor heb ik de hele dag pijn gehad tijdens het skiën. Het was daardoor lastig om er tegelijkertijd ook van te genieten. Dat is ook meteen iets waar ik me zorgen over maak. Als ik niet meer mee kan, dan houdt het voor iedereen op. Gelukkig is het team zo dat ze er alles aan doen om met elkaar de overkant te bereiken. Malene had het vandaag ook even zwaar, en dan neemt Christian gewoon wat bagage over uit de slee. Mij hebben ze geholpen om de tent op te zetten en een koude val te graven. Dat leg ik later nog wel uit wat dat precies is. Zo gaan we er wel komen.

Vooruitblik op wind en kou

Het was een zware dag, maar ook een ontzettend mooie dag. Vannacht krijgen we nog een beetje wind en storm. Morgen zou de wind wat moeten uitdoven. Volgende week wordt het rustiger en stabieler weer, maar dan wordt het vooral heel koud. Dat wordt de volgende uitdaging.